Handschoenen of het statief?

Op een dag was ik de hoeven van een Russische Arabier aan het verzorgen. We waren allebei in een flow van ontspanning en rust. Ik had bij de vierde hoef de onderkant gedaan, draaide me om en zette haar hoef op het statief. Ik wilde net beginnen toen ze haar gewicht verplaatste en ze van het statief schoot. Dat ging zo snel en met een knal op de grond, dat ik bang was dat zij zich pijn had gedaan.

 

Ik bleef rustig en wilde haar been weer pakken, om het terug op het statief te zetten. Maar ze liet haar been niet meer pakken. Elke keer als ik het been aanraakte, schoot ze er mee onder haar buik, maakte er een draai mee, weg van mij, waarna ze het weer recht onder haar lichaam op de grond liet staan. Ik deed mijn handschoenen uit en probeerde het nog een keer. Ze liet haar been pakken en zette het in één beweging, gewichtloos op het statief.

 

En ik maar denken dat ze niet meer op het statief wilde nadat ze er af was geschoten met haar been. Waren het mijn handschoenen die haar hielpen herinneren dat ze pijn zouden kunnen gaan doen, niet het statief. Niet lang daarna zaten we weer in de hoefverzorgingsflow.