In het wild leggen paarden hun neus bij elkaar op een pijnplek, een blessure of een blokkade van energiestroming. Wat paarden dan ook wel doen is op de bewuste pijnplek en/of de vermoeidheidsplek met hun lippen er overheen wrijven. Op deze wijze trekken de paarden de pijn of de vermoeidheid uit het lichaam weg.

Paarden moeten in de natuur zo stil mogelijk zijn. Zo lopen ze het minste risico om gevonden te worden. Doch, ze zijn wel afhankelijk van elkaar om gezond te blijven. Vandaar dat ze op de neuswijze elkaar ontstressen. Wanneer een paard met de kin op de rug gaat liggen of in de nek gaat kroelen, dan wil dat zeggen dat ze genegenheid en/of liefde zoeken, delen of "terug"geven en jou daarmee helpen jou weer goed te laten voelen.

Het geeft ons hiermee vele mogelijkheden om tot een samenwerking te komen met een hoefdier.